HTML 5 vs Flash

gepost op Dinsdag 17 mei 2011 door Sam

Allereerst zal ik mezelf even voorstellen. Mijn naam is Sam Van Hulle, en ik ben op dit moment bezig aan mijn laatste maanden als student Grafische en Digitale Media / Multimediaproductie aan de Arteveldehogeschool te Gent. Op 28 april begon mijn stage hier bij Webatvantage. Het is alvast een geheel nieuwe ervaring geweest om vanuit het bewogen studentenleven in een professionele omgeving als deze gegooid te worden, maar ik heb het me nog geen seconde beklaagd.

Wel is het een erg drukke periode. Op schools vlak nadert de deadline van mijn eindwerk met rasse schreden, en gezien Lieven mijn externe promotor is, vroeg hij me hierover een blogpostje te schrijven.

Als onderwerp koos ik de rijzende discussie tussen aanhangers van Adobe Flash enerzijds, en die van HTML 5 anderzijds. HTML 5 wordt aanzien als de zoveelste nieuwe Internetrevolutie, die zoveel spectaculaire nieuwigheden bevat dat plug-ins als Adobe Flash na verloop van tijd hun reden van bestaan zouden verliezen.

Waarom? Plug-ins als Flash worden door velen aanzien als een bedreiging: ze zijn eigendom van één bepaald bedrijf en worden beschermd door patenten, en dat druist regelrecht in tegen de ‘open’ filosofie van het W3C. Verder is het volgens sommigen een lastig iets dat plug-ins geïnstalleerd moeten worden (hoewel 97,9% van de met het Internet verbonden computers wel een versie van Flash Player heeft staan, en HTML 5-compatibele browsers behoorlijk in de minderheid zijn) en zou de performance niet optimaal zijn.

Hoewel dit allemaal geen leugens zijn, kan ik je alvast verklappen dat Flash voorlopig de winnaar is in deze strijd. En de grootste ‘boosdoener’ die daar de schuld in heeft is JavaScript.

HTML 5 en zijn vrolijke bende vertrouwen op JavaScript voor 99,9% van hun nieuwigheden. Het probleem is dat JavaScript geen nieuwigheid is, en dat voel je. Het is een erg archaïsche taal, nog niet eens 100% object-georiënteerd, en het debuggen ervan is een uitdaging. Het verbaast me niet dat JavaScript hier bij Webatvantage zich beperkt tot Google Analytics en de occasionele, op jQuery gebaseerde interface-animatie of AJAX-call.

Bij mijn eindwerk hoort ook een praktische proef. Om HTML 5 te confronteren met Flash, besloot ik de nieuwkomer in te schakelen in een gebied dat voorheen bijna volledig ‘eigendom’ was van Flash: dat van de browserspelletjes.

Het plan was een online action RPG te schrijven, die veel weg had van een Flash-game, maar geschreven was met behulp van de nieuwe HTML 5 Canvas-API. De werkelijkheid is helaas anders uitgedraaid: omwille van het lastige development in JavaScript, de veel te beperkte omvang van Canvas (vergeleken met Flash) en de verschrikkelijke performance, besloot ik eerder af te ronden. Het resultaat zijn drie spelomgevingen, waarin je met een riddertje kan rondlopen.

Om een kennis van me te citeren: “Ook negatieve conclusies zijn conclusies”. HTML 5 is simpelweg nog niet opgewassen tegen Flash. Maar ik beschouw dit niet als een definitieve nederlaag voor het W3C: de HTML 5- en Canvas-standaarden zijn nog volop in ontwikkeling, en ik hoop dat ze nog veel verder worden uitgebreid. Sowieso hebben beide partijen een toekomst naast elkaar, zij het op andere vlakken.

Wel wordt het tijd dat JavaScript een volwaardige OOP-taal wordt. Van vele JS-genieën zal dit een grote aanpassing vergen (zie de heisa rond elke nieuwe versie van ActionScript en eigenlijk zowat elke andere taal) maar uiteindelijk zal dit zowel de populariteit van JavaScript als de hoeveelheid frustratie die ermee gepaard gaat, ten goede komen.

Ik wacht in spanning de toekomst af, maar deze zomer begin ik alvast aan de Flash-versie van mijn spelletje!

Een live demo van dit experiment komt binnenkort!

Get to know Alvin Lustig

gepost op Woensdag 12 januari 2011 door Inge

Alvin Lustig is een Amerikaans ontwerper geboren in 1915. Vandaag is hij nog steeds bekend voor zijn covers en alhoewel hij reeds op veertigjarige leeftijd stierf, heeft hij heel wat werken op zijn naam staan. 

Typerend voor het grafisch ontwerp van Lustig zijn de gefragmenteerde beelden, de minimalistische typografie en de rebus-achtige composities. Zijn werk is sterk beïnvloed door de Europese ontwerpen van Bauhaus (zoals Jan Tschichold) en de Dada-beweging.

Alvin Lustig zette zich af tegen de commerciële stijl en experimenteerde met een eerder abstracte stijl. Het abstracte gevoel dat hij oproept met zijn werk heeft veel gemeen met dat van kunstenaars als Paul Klee, Joan Miró en Mark Rothko.

Van 1945 tot 1952 ontwierp Lustig de New Classics serie van uitgeverij New Directions. In één woord? Epic! Praktisch elke cover uit deze serie is een pareltje. Leuk ook is dat er een consistentie is tussen de covers.

Wie Alvin Lustig inhuurde, deed dat voor het totale designproces

Hij staat bekend om zijn expertise in vrijwel alle ontwerp disciplines. Zo ontwierp hij cd's, tijdschriften, advertenties, catalogi, jaarverslagen, kantoorruimtes en textiel. Eind de jaren veertig ontwierp hij een helikopter voor Rotoron, een baanbrekend ruimtevaartbedrijf.

Een echte aanrader voor de fans van Alvin Lustig is het boek Born Modern: The Life and Design of Alvin Lustig. Het is geschreven door Steven Heller & Elaine Lustig Cohen (Alvin's vrouw) en gepubliceerd door Chronicle books.

Get to know Saul Bass

gepost op Maandag 12 april 2010 door Inge

Vorige zondag plande ik samen met een vriendin een dagje Oostende. Na onze hap cultuur (bezoekje aan het PMMK) dronken we een glas in het gezellige soul café Lafayette. 

De muren prijken er vol met foto's van legendarische soul figuren. Vanzelfsprekend hangen er ook meerdere kiekjes van Marvin Gaye want in lang vervlogen tijden kon deze gerekend worden tot de homies van Oostende. En ook Saul Bass heeft er een plekje gekregen met enkele van zijn illustraties.

Saul Who?

Saul Bass was een Amerikaans grafisch ontwerper (1920-1996) die vooral bekend is om zijn opening credits voor films en voor zijn ontwerpen voor filmposters. Bass was onder meer verantwoordelijk voor de begingeneriek van Vertigo, Psycho, Spartacus, Casino, The Shining, Cape Fear, The Magnifcent Seven, The Man with the Golden Arm en ga zo maar door. Zelf heb ik hem ontdekt via zijn fabuleuze filmposter voor de film Vertigo van Hitchcock.

Ook enkele bekende logo's zijn van zijn hand: Minolta, United Airlines en AT&T Bell Sytstem.

Als eerste begreep Saul Bass dat de begintitels van een film vaak een onbenutte uitlaatklep van expressie waren. Hij gebruikte de begingeneriek van een film om het publiek in de juiste stemming te brengen voor de film die ze zouden zien.
Ondertussen bestaan er echt al ware pareltjes aan begingenerieken. Smashing Magazine poste een tijdje geleden enkele onvergetelijke begintitels van films. Dichter bij huis is iedereen vol lof over het begin van de serie 'Van Vlees en Bloed'.

Ook was Bass de eerste die een zekere uniformiteit creërde tussen alle grafische filmelementen (filmposter, generiek, logo, ...).

Saul Bass heeft veel inspiratie opgedaan uit de werken van Paul Rand. Beiden gebruiken vereenvoudigde vormen en een sterk expressief minimalistisch design. Neem bijvoorbeeld maar eens een kijkje naar het ontwerp van het verminkte lichaam van 'Anatomy of a Murder'.

R.E.S.P.E.C.T.!

Get to know Paul Rand

gepost op Donderdag 01 april 2010 door Inge

Naast Jan Tschichold is een andere grafische held van me Paul Rand. Rand is een Amerikaanse ontwerper (1914-1996) die je gerust mag beschouwen als een pionier in visuele communicatie. Misschien ken je hem niet bij naam, maar zijn werk zal je zeker wel bekend zijn.

"Don't try to be original, just try to be good"

Hij begon als parttime ontwerper met stockafbeeldingen (dit zijn afbeeldingen die voor iedereen beschikbaar zijn, al dan niet tegen betaling). Paul Rand wist er een fascinerende portfolio mee op te bouwen. Hij werd bekend als ontwerper van corporate identities (huisstijlen) met werkgevers als IBM, ABC, Cummins Engine, Westinghouse, Apple en UPS.

"Simplicity is not the goal. It is the by-product of a good idea and modest expectations."

Lijnen en vormen spelen een grote rol in Paul Rand's ontwerpen. Simpel. Doordacht. Duidelijk. Kortom eenvoud. Paul Rand zag af van traditionele verhalende illustraties en een symmetrische lay-out. In plaats daarvan gebruikte hij dynamisch gecombineerde typografie en beeldspraak wat zijn vaak humoristische werk krachtig en expressief maakt. Hij behoorde tot de Amerikaanse grafische ontwerpers die sterk door de Europese typografische traditie werden beïnvloed. Zo was zijn grafische werk sterk beïnvloed door de ideeën in 'The new vision' van László Moholy-Nagy.

"Without content, there's no form. And without form, there's no content.  A work of art is realised when form and content are indistinguishable.When form predominates, meaning is blunted. But when content predominates, intrest lags."

Waar ik zo van houd in Paul Rand's werk, is dat de boodschap en het design mooi met elkaar zijn verweven. Dat is ook wat volgens Rand een werk tot een kunstwerk maakt: wanneer de vorm en de inhoud niet te onderscheiden zijn.

En dat is de eeuwige beproeving bij webdesign. Een website moet mooi ogen én de inhoud moet op een gebruiksvriendelijke manier toegankelijk zijn. Er moet dus telkens een evenwicht gevonden worden tussen design en content.

Schrijfsels van Paul Rand, interviews met hem en verschillende video's, vind je hierzo.